Natuurmonumenten route kwijt

Natuurmonumenten worstelt met doel en roept publiek te hulp

Column Cedric Bousché

Natuurmonumenten is op dit moment bezig met het uitvoeren van een grote enquête na de volgende constatering:   “Nederland is een klein en druk land. En dat wordt de komende jaren nog drukker. Ons landschap raakt voller met wegen en woningen, bedrijfshallen en megastallen. Voor natuur is steeds minder ruimte. Zelfs onze beschermde natuurgebieden zijn niet meer veilig. Het zijn gewilde locaties voor windmolens en zonneparken. De discussie over windmolens en zonneparken in de natuur staat niet op zichzelf. Overal wordt een beroep gedaan op de groene ruimte. De komende jaren moeten er een miljoen woningen worden gebouwd. Er moeten weer wegen komen en de landbouw wordt steeds grootschaliger. Dat gaat ten koste van ons natuurlijke landschap waar we zo van houden. Natuurmonumenten wil de veelheid aan vormen, aan kleuren en geuren, aan planten en dieren niet verloren laten gaan. Kunnen we die nieuwe woningen en andere bouwplannen inpassen met liefde voor ons landschap? En hoe ziet dat er dan uit? Geef ook je mening over ons landschap en vul de enquête in. Hoe meer mensen dat doen, hoe groter de impact.  Met z’n allen kunnen we Nederland mooi en levend houden.”

Het is uiteraard altijd goed om de bevolking te betrekken bij een zoekproces en informatie te verzamelen. Het maakt in ieder geval duidelijk dat er kennelijk iets broeit! Zeker in tijden van gele hesjes, klimaattoppen en cijfers (Sinds het begin van de metingen van het KNMI een record aan zonneschijn, hoge temperaturen en lage neerslag). Ook de (wereldwijde) bevolkingsgroei en de groei van het verbruik van “onze” planeet werkt op de zenuwen. Burgers gaan zelfs de straat op om de vuist te ballen met de prijs van onze fossiele brandstoffen als aanleiding. Onze onderbuiken zeggen dat het zo niet verder kan maar het lijkt er ook op dat iedereen eigen gedachten heeft over oplossingen en hoe individuen, gezinnen, ondernemingen, agrariërs, generaties, landen zullen overleven en sterker uit de strijd zullen komen. Muren, oppotten van geld, vluchten, saboteren, het is een race om “bezit” als verzekeringspolis voor wanneer verval intreedt en schaarste echt toe slaat. In heel wat publicaties gaat het de laatste tijd over “The winner takes it all”, de enkele rijken het aller rijkst!

De actie van natuurmonumenten is een mooie indicator. Het bezit aan natuurgronden is kennelijk niet heilig als economische belangen opdringen. En die economische belangen koppelen we al heel gemakkelijk aan een enorm jargon: Economische groei, verdienmodel, besteedbaar inkomen, pensioen, staatsschuld, vermogen, reserve. Geld stroomt. Wat platter gezegd: Als in Groningen de gaskraan dicht gaat moeten in Nederland de zonnepanelenkranen open. Want energieconsumptie is heilig en het grootste fundament onder de Nederlandse economie. En dus krijgt Natuurmonumenten het zwaarder. Nadat er is eerst in bezuinigd op Natuur, moet diezelfde Natuur nu zowel beschermd worden als gaan renderen. Dus een zoektocht naar rendement en steun die ongetwijfeld wordt herkend door andere organisaties als Staatsbosbeheer en Brabants Landschap. Natuurmonumenten mobiliseert alvast en stelt voor keuzes.

Zo mag u aangeven wie meer of minder verantwoordelijk is: Overheid (Rijk, provincies, gemeenten en waterschappen); Natuurmonumenten en andere natuurbeschermers; Bedrijven en projectontwikkelaars; Boeren; Burgers.

En natuurmonumenten heeft het ook over sturingsmechanismen: Straffen of belonen (wetten, regels, boetes, geld).

En passant is er een soort nulmeting (Hoe ziet uw “natuurlijke” omgeving er uit?).

Onder het gras addert het: Wat zou de rol van Natuurmonumenten moeten zijn? Natuurbeschermer, toezichthouder, initiator, projectontwikkelaar, exploitant, opkoper? Wel, die vraag dringt zich ook op voor Staatsbosbeheer, het Waterschap, Overheden en met wat varianten ook voor de multi-national, de boeren, de middenstand en de burger. Het zal blijken dat, net als de banken, zelfs de Rentmeester en de adel niet onder deze vragen uitkomen. 

Duurzaamheid is een lifestyle geworden, „een fopspeen voor de middenklasse”, stelt Paul Kingsnorth op 16 december 2018 in Tegenlicht. We doen te weinig, we zijn te laat.

Misschien eerst eens googelen en kijken/luisteren naar het verhaal van Paul Kingsnorth voor het nadenken over antwoorden en het invullen van de vragenlijst?

En als nog een geluid het artikel van Eelerwoude eens lezen?

Uw mening doet er overigens niets toe als uw handelen achterwege en het handelen van organisaties blijft!

Als u de enquête in wil vullen van natuurmonumenten KLIK HIER

Artikel Eelerwoude: 4 tips om het rendement over uw gronden en gebouwen te verbeteren

De Stichting de AmerkantOp

Presentatie1

We gaan niet helemaal in stijl op weg naar het einde van een droog, warm en zonnig 2018. Grijze dagen, regen maar wel recordwarm.

De laatste vrijdag van november 2019 heeft het bestuur van Stichting de AmerkantOp vergaderd. Het logo is goedgekeurd: Drie verrekijkers gericht op wat doet denken aan huisje boompje beestje. Het stroomt, er is beweging en zonder water, lucht en bodem is het beeld niet compleet. Aan alle kanten circulair en lokaal. Dat is in de kern waar Stichting De AmerkantOp volop voor wil gaan.

Hoe, wat en wanneer dat is een gezamenlijke vraag die we gaan beantwoorden in januari. In ieder geval heeft Stichting De AmerkantOp zich al verbonden aan het landelijke initiatief Voor de Oogst van Morgen Voor de Oogst van Morgen